ႏွလံုးသားကုိ...ဗန္ျပ....ႏွလံုးေသြးစုပ္ယူ......
အျပစ္မရွီတဲ့......ငါႏွလံုးသား...ဒဏ္ရာဘလပြနဲ႕....
မင္းထားသြားခဲ့တယ္.......
အၾကင္နာကင္မဲ့တဲ့မင္ႏွလံုးသား.......မာေက်ာလွပါလာ.....
အေျပာင္လဲျမန္ဆန္းတဲ့မင္းႏွလံုးသားကုိ.....ငါခ်စ္မိတာ...
အျပစ္..ျဖစ္သြားသလား.....ငါမထင္းရက္ပါဘူး.....
ငါရဲ့ႏွလံုးသားတေနရာမွာ....
မင္းတကန္႕သိပ္ထားခဲ့တာပါ.....ရက္စက္စြား...
လုပ္သြားတဲ့.......မင္းရဲ့အက်င့္.......ငါေလးစားပါတယ္...
စိမ္းျမလွတဲ့...သစ္ရြက္ေတြေတာင္....အခ်ိန္တန္ေတာ့....ျပဳတ္ၾက..
ရတာဘဲ....ငါဟာမင္းဘ၀ရဲ့....သစ္ရြက္တရြက္ေလးပါဘဲ.....
အခ်ိန္တန္ေတာ့စြန္႕ပ်စ္သြားျပီးေပါ့........
ေလလြင့္တဲ့ငုက္ေတာင္ ေလလန္ကုိ.....မပ်ံသန္နိဳင္ၾကဘူးေလ......
ငါရင္ထဲမွာ.....ပ်ံသန္ခ်င္ခဲ့တယ္........
ေအးျမတဲ့ေဆာင္း ေနပူေတာ့...ေအးျမခ်င္ေျပာက္ကြယ္ရျပီးေပါ့.....
ငါလဲအဲလိုဘဲလား........ရင္ခုန္သံခ်င္မတူညီရင္ေတာင္မွ........
အေၾကာင္မလွတဲ့ငါဘ၀ဟာလဲ......မင္းကုိမွစြဲလမ္ေနမိတယ္.....
ဘယ္ဘ၀က ၀ဋ္ေၾကြးလဲ...ျဖစ္နိဳင္ရင္ေလေလာကၾကီးကုိ .....
အေမွာင္းခ်လိုက္ခ်င္ပါတယ္ခ်စ္သူရယ္.......
No comments:
Post a Comment