ကခ်င္ျပည္နယ္ အတြင္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ လက္ေအာက္ခံ ျမန္မာ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ကခ်င္ လြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႕ (KIO) တို႔အၾကား တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ျပန္လည္ ျဖစ္ပြား ခဲ့သည္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ၁၇ ႏွစ္ၾကာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကို အဆံုးသတ္ ပစ္ခဲ့ေသာ ထိုတိုက္ ခိုက္မႈမ်ားကား ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသာ ဒုကၡသည္ မ်ားႏွင့္ ေနရပ္စြန္႔ ခြာထြက္ေျပးရသူ မ်ားကို ဖန္တီးခဲ့ ၿပီး ကခ်င္ျပည္နယ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္း အရပ္သားမ်ား အတြက္ အႏၱရာယ္ အထူေျပာဆံုး ေနရာ တစ္ခု ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ခဲ့သည္။
ကြ်န္ေတာ္သည္ ကခ်င္ျပည္ နယ္မွျဖစ္ၿပီး ဒုကၡသည္မ်ားအၾကား တြင္ ေစတနာ လုပ္အားေပးတစ္ဦး အျဖစ္ ေလာေလာဆယ္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည္။ ဤဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အနာဂတ္ဆိုသည္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းနည္း မွ်သာ ရွိပါသည္။ မၾကာခင္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သူတို႔၏ ေနအိမ္မ်ားသို႔ ျပန္ႏိုင္လိမ့္မည္ ဟူ ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္း နည္းေလး ျဖစ္ပါသည္။ ဤေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ လံုၿခံဳမႈကင္းမဲ့ေသာ အေျခအေနတြင္ ကေလး အမ်ားအျပား မွာ ေက်ာင္း တက္ရန္ မတတ္ႏိုင္ၾကပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဤတိုက္ပြဲဒဏ္ ခံေဒသမွ ေဒသခံျပည္သူမ်ား အတြက္ အေမရိကန္သမၼတဘားရက္အိုဘားမား ၏ မၾကာမီက ဤတိုင္းျပည္သို႔ လာေရာက္သည့္ သမိုင္းဝင္ခရီးစဥ္ မွ မည္သို႔ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ် ထြက္ေပၚ မလာခဲ့ပါ။ အိုဘားမားက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၌ မိန္႔ခြန္းေျပာ ၾကားရာတြင္ ကခ်င္ပဋိပကၡကို ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပသြားသျဖင့္ ကခ်င္ အေတာ္မ်ားမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကစဥ္ ဤရည္ၫႊန္းေျပာဆိုမႈက ျမန္မာ အစိုးရကို ဤေဒသသို႔ စစ္တပ္မ်ား တိုးပို႔ေအာင္ ဆြေပးသလို မ်ား ျဖစ္ေလမလားဟု ခံစားေနရသူမ်ားလည္း ရွိေနပါသည္။
မၾကာေသးမီ အစိုးရက ဤ ေဒသသို႔ ေနာက္ထပ္တပ္မ်ား ေထာင္ခ်ီပို႔ခဲ့ၿပီးေနာက္ ကခ်င္ျပည္ နယ္တြင္း ေနရာ အေတာ္ မ်ားမ်ားတြင္ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ပိုမိုျပင္းထန္ခဲ့ပါ သည္။ ထို႔ျပင္ ကပ္လ်က္ရွိေသာ ေျမာက္ပိုင္း ရွမ္းျပည္တြင္လည္း အလားတူျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ အေျခအေနက ပို၍ပင္ ဆိုးရြားလာခဲ့သည္။ အစိုးရ တပ္မ်ားႏွင့္ ေကအိုင္အို သူပုန္ မ်ားၾကား တိုက္ပြဲမ်ားေန႔စဥ္ေပါက္ ကြဲျဖစ္ပြားေနၿပီး အရပ္သားမ်ားမွာ ကြ်ဲႏွစ္ေကာင္ ခတ္သည့္ၾကားမွ ေျမစာပင္ ျဖစ္ေနရပါသည္။
ရြာသားေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ သူတို႔၏ ေနအိမ္ႏွင့္ လယ္ယာမ်ား ကို စြန္႔ခြာထြက္ေျပးခဲ့ၾကရသည္။ အိမ္ရာပစၥည္း အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အစိုးရတပ္မ်ား၏ ဖ်က္ဆီးခံၾကရ သို႔မဟုတ္ တစ္တိတစ္တိ ခိုးယူခံၾက ရပါသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ားအပါအဝင္ ရြာသူရြာ သားအမ်ားအျပားမွာ ယခုအခါ ကခ်င္ျပည္နယ္ တြင္း ေျခခင္း လက္ခင္း မသာေသာ ေတာႀကိဳအံုၾကား တြင္ ကုတ္တြယ္ေနၾကရပါသည္။ ထိုေနရာတြင္ ေအးခဲေသာ ရာသီဥတုဒဏ္ကို သူတို႔ခံၾက ရသည္။ အမိုးအကာေနစရာ မရွိ၊ ရွားပါးေသာ အစားအစာ အေထာက္အပံ့မ်ား ကိုသာ မွီခိုေနၾကရသည္။ စစ္သားမ်ား၏ မေတာ္မတရားျပဳမႈႏွင့္ အၾကမ္းဖက္ မႈမ်ားကို ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရသည္။
အစိုးရတပ္မ်ား အတြက္ ခဲယမ္း မီးေက်ာက္မ်ား အတင္းအဓမၼ သယ္ခိုင္းျခင္းႏွင့္ မိုင္းကာဒိုင္းမ်ားသဖြယ္ လုပ္ေဆာင္ ခိုင္းျခင္းမ်ား ခံစားေန ၾကေၾကာင္း၊ ေဒသခံျပည္သူ မ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာျပၾကသည္။ ဗလကၠာရ ျပဳမႈႏွင့္ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈ သတင္းမ်ားလည္း ၾကားခဲ့ရ သည္။ တစ္ဖက္တြင္လည္း ေကအိုင္အို တပ္မွဴးမ်ား က ေက်းရြာသူ ေက်း ရြာသားမ်ားကို စစ္သားအျဖစ္ အမႈထမ္းရန္ ဆက္လက္စုေဆာင္း ေနၾကပါသည္။ မၾကာေသး မီက ဒုတိယကမၻာစစ္ အတြင္း ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ လီဒိုလမ္းမေပၚမွ ကာမိုင္းရြာကေလးတြင္ အစိုးရတပ္မ်ားက လယ္သမားမ်ား ကို ဝါးတုတ္မ်ား ျဖင့္ ႐ိုက္ႏွက္ညႇဥ္း ပန္း ေမးျမန္း စစ္ေၾကာ ခဲ့ၾကေၾကာင္း ဤအျဖစ္အပ်က္ ကို သိျမင္သူမ်ား၏ အဆိုအရ ၾကားသိရပါသည္။
လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား အႏွံ႕အျပားရွိေနလင့္ကစား သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက ညႇိႏိႈင္းဖ်န္ေျဖ သူမ်ားမွ တစ္ဆင့္ ေကအိုင္အိုေခါင္း ေဆာင္မ်ားႏွင့္ မၾကာမီက ေဆြးေႏြး မႈမ်ားအပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးနည္းျဖင့္ ပဋိပကၡ ေျပၿငိမ္းေအာင္ ရည္ရြယ္ လုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္။ သို႔တေစ ေဆြးေႏြး မႈမ်ား ျပဳလုပ္စဥ္ႏွင့္ ျပဳလုပ္ အၿပီးတြင္ ေနာက္ထပ္ တပ္သားေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ ပို႔လိုက္ၾကျပန္ပါသည္။
ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ အလီလီလုပ္ေနေသာ္ျငား အစိုးရ အေနျဖင့္ အဆံုးတြင္ ပဋိပကၡကို စစ္ေရးနည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းရန္ ရည္ရြယ္ ထားသည္ဟု ကခ်င္ျပည္သူ အမ်ားအျပားက ခံစားနားလည္ေနၾက သည္။ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား အရွိန္ျမင့္ လာျခင္းက ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္း အေျခအေနမ်ားကို အႏၱရာယ္ႏွင့္ အခက္အခဲမ်ား ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။ ထိခိုက္ခံရသည့္ ေက်း ရြာမ်ားတြင္ ပို႔ေဆာင္ေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရး သာမက အစိုးရက ခ်မွတ္ ထားသည့္ ညမထြက္ရ အမိန္႔မ်ားေၾကာင့္ လြတ္လပ္စြာ သြားလာ လႈပ္ရွားခြင့္ကဲ့သို႔ ေသာ အေျခခံ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ား ပါ ဆံုး႐ံႈးေနၾကရသည္။
ေကအိုင္အို အဓိက ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ ေရွ႕တန္းနယ္ေျမမ်ားသို႔ အစိုးရက တပ္မ်ားေထာင္ေသာင္းခ်ီ ျဖန္႔ခ်ထား ေသာ္လည္း တည္ၿငိမ္မႈ ကင္းမဲ့ေသာ ေျမေဒသမ်ားကို တည္ ၿငိမ္လံုၿခံဳေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ေဒသခံ ေက်းရြာ သားမ်ားမွာ အခြင့္ အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားသာ ခံစားခဲ့ ၾကရၿပီး ေဒသခံအန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ခရစ္ယာန္ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းမ်ားမွ တည္ေထာင္ထိန္းသိမ္းထားသည့္ ယာယီသံုး ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားကိုသာ တိုးပြားလာ ေစခဲ့သည္။
တကယ္ပင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ရွိ ျပည္သူအမ်ားက ဤတိုက္ခိုက္မႈ မ်ားကို အလိုမရွိၾကပါ။
ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးကို အစိုးရက အမွန္တကယ္ ႐ိုးသားစြာ ျပန္လည္ ထိန္းသိမ္းေပးမည္ ဆိုပါက ေဒသခံျပည္ သူမ်ား၏ ႏွလံုးစိတ္ ဝမ္းေအးခ်မ္းေအာင္ အားထုတ္ လုပ္ေဆာင္ရပါ လိမ့္မည္။ ယခုမူ ေဒသခံ ေက်းရြာသားမ်ားအဖို႔ သူတို႔၏ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈကို ဖ်က္ဆီးျပဳလုပ္ရန္ စစ္သားမ်ား ပို႔လႊတ္ ခဲ့သည္ဟု ခံစားေနၾကရသည္။ တံု႔ျပန္ လက္စားေခ်မည္ စိုး၍ တပ္သား မ်ားကို မ်က္လံုးခ်င္း ဆိုင္၍ပင္ မၾကည့္ဝံ့ေၾကာင္း သူတို႔က ေျပာ ၾကပါသည္။
ကခ်င္လူမ်ိဳးအမ်ားအျပားက သူတို႔၏ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈႏွင့္ ဇာတိမ်ိဳးႏြယ္ေၾကာင့္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ခြဲျခား ဆက္ဆံခံခဲ့ရသည္ဟု ခံစားေနၾကရသည္။ အစိုးရ၏ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ မ်ားကို ယံုၾကည္သူ အနည္းငယ္သာရွိပါသည္။ အမ်ား စုကမူ ေကအိုင္အိုသည္ အစိုးရႏွင့္ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ကပင္ အပစ္အခတ္ရပ္ စဲေရး လက္မွတ္ထိုးခဲ့ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ခ်ၾကပါသည္။
ကခ်င္ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ တိုက္ခိုက္မႈမ်ားကို စိတ္ကုန္၍ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးကိုလိုလားသည္မွာ ေသခ်ာ ပါသည္။ သို႔တေစ ကခ်င္ျပည္ နယ္တြင္ သာမက ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္ဝန္းလံုးတြင္ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိရန္မွာ အစိုးရ အေနျဖင့္ တိုင္းျပည္၏ မေျဖရွင္းရ ေသးေသာ လူမ်ိဳးစုပဋိပကၡမ်ားကို ႏိုင္ငံေရး အေျဖ ရရွိရန္ ရည္ရြယ္၍ မူေဘာင္တစ္ခု ထူေထာင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ခန္႔မွန္းေျခ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ၁၃၅ ခုလံုး က တရားမွ်တမႈ၊ တန္းတူမႈႏွင့္ လြတ္လပ္မႈ တို႔ကို ေခတ္မီၿငိမ္းခ်မ္း ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသစ္ႀကီးတြင္ ခံစားခ်င္ၾကပါသည္။ သို႔တေစ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း အစိုးရ၏ အင္အား အလြန္အကြ်ံသံုးမႈႏွင့္ အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား ဆက္လက္ျပဳလုပ္ေနျခင္းေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရးမွာ ေမွ်ာ္ေလေလေဝးေနေပဦးေတာ့မည္။
No comments:
Post a Comment