၂၁ ရာစု မႏၱေလး

ဓမၼာ႐ံုဘုရားပဲြႏွင့္ ဘုန္းႀကီးပ်ံ၊ အလွဴမဂၤလာေဆာင္ႏွင့္ ကေလးပုခက္တင္ပါမက်န္ ဇာတ္ပဲြ၊ အၿငိမ့္ပဲြမ်ား အၿပိဳင္အဆိုင္ထည့္သြင္းကာ ၁၂ ရာသီပဲြလမ္းမပ်က္ လမ္းပိတ္ေအာင္ စည္ကားခဲ့ေသာၿမိဳ႕၊ နံနက္အ႐ုဏ္တက္ ဆြမ္းထခ်က္ ကာ ထိုင္ကိုယ္ေတာ္တစ္မ်ဳိး၊ရပ္ ကိုယ္ေတာ္တစ္သြယ္ ဆြမ္းခဲဖြယ္မ်ား ေလာင္းလွဴခဲ့ေသာၿမိဳ႕၊ ေထာင့္က်က်ေလးေထာင့္ကြက္ ၀င္းေတြမွာ ႏွစ္အိမ့္တစ္အိမ္ ေဆြမ်ဳိးေတြလို ေနထိုင္ခဲ့ၾကေသာ ၿမိဳ႕၊ ျမန္မာဘုရင္ ေနာက္ဆံုးမင္းဆက္ နန္းစိုက္ခဲ့ရာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ား က်န္ရွိခဲ့ေသာၿမိဳ႕၊ ရွည္လ်ားထည္၀ါေသာ သမိုင္းရွိၿပီး ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈျဖင့္ ၀ံ့ႂကြားခဲ့ေသာ ထိုၿမိဳ႕မွာ ၂၁ ရာစုအေရာက္ တြင္ အေျပာင္းအလဲမ်ား၊ အေရြ႕ မ်ားစြာျဖစ္ေပၚခဲ့ေလၿပီ။

အေရွ႕ဘက္ ရွမ္း႐ိုးမေတာင္တန္းမ်ားဘက္မွ နံနက္ခင္းေနေရာင္ျခည္သန္းလာေတာ့ မႏၲေလးၿမဳိ႕က သံဃာေတာ္ေတြ ဆြမ္းခံထြက္လာၾကသည္။ သံဃာေတာ္မ်ား၏ ႂကြခ်ီဦးတည္ရာမွာလည္း ေနထြက္ရာၿမိဳ႕အေရွ႕ျခမ္း မႏၲေလး ၿမိဳ႕သစ္ဘက္ျဖစ္သည္။ ယခင္လို ၿမိဳ႕တြင္းမဟုတ္ေတာ့ဘဲ အနည္း ငယ္အလွမ္းေ၀းေသာ မႏၲေလးၿမိဳ႕ သစ္ဘက္ျခမ္း ျဖစ္လာခဲ့သည္မွာ ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာခဲ့ေလၿပီ။ တစ္ေနကုန္ ႐ုန္းကန္စီးပြားရွာပင္ပန္းခဲ့ေသာ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေပၚလူထုအတြက္ ေန႔စဥ္ နံနက္ေစာေစာထကာ ဆြမ္းထခ်က္ရမည့္ အလုပ္က မလြယ္ကူေတာ့ေပ။

ထို႔ေၾကာင့္ ေ၀းလံလွသည့္ ၿမိဳ႕သစ္သို႔ သြားေရာက္အလွဴခံရမည့္အေရး အဆင္ေျပေစရန္ ယာနဒါန ဆြမ္းခံႀကိဳပို႔ယာဥ္မ်ား ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ အလွဴအတန္း ၀ါသနာပါသူမ်ား စုစည္းကာ တစ္ပတ္တစ္ခါ စုေပါင္းဘံုဆြမ္းေလာင္းအသင္းမ်ား ဖဲြ႕စည္းလာခဲ့ၾကသည္။ လမ္း ၈၀ ယူနန္ဘံုေက်ာင္းမွလည္း ၀ါတြင္းဥပုသ္မ်ားတြင္ ဆြမ္းခဲဖြယ္မ်ား ေလာင္းလွဴေပးခဲ့
ၾကေလသည္။

“မႏၲေလး၀န္းက်င္ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ သူတို႔ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ေျပာင္းသြားတဲ့ ၿမိဳ႕သစ္ကိုပဲ ဦးတည္ပို႔ေပးေနရပါ တယ္” ဟု မိုးထိေအာင္စည္ယာနဓာန ဆြမ္းခံႀကိဳပို႔ယာဥ္ အဖဲြ႕ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက ဆိုသည္။

ၿမိဳ႕သစ္ေရာက္ မႏၲေလးသူ၊ မႏၲေလးသားမ်ားက အလွဴအတန္းအျပင္ ဓေလ့ထံုးစံအတိုင္း သူတုိ႔ေရာက္ရွိသြားသည့္ ရပ္ကြက္ဘုရားပဲြေလးမ်ားတြင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ဆင္ႏႊဲတုန္း။ သူတို႔ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ရသည့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕အတြင္း ဓမၼာ႐ံုဘုရားပဲြမ်ားကေတာ့ ေျခာက္ေျခာက္ကပ္ကပ္ အၿငိမ့္ပဲြဇာတ္ပဲြ အသာထားျခင္းပဲြကေလးႏွင့္ ၿပီးရတာမ်ားလာသည္။ ပဲြမႀကိဳက္သည့္ ၿမိဳ႕ေနလူထုအၾကား၊ ပဲြေတာ္ရက္မွာ တိုက္တံခါးပိတ္ အိပ္လာၾကသည့္ ၿမိဳ႕ေနလူတန္းစားမ်ားအၾကား အၿငိမ့္ေတြ၊ ဇာတ္ေတြလည္း ေခါင္းမေထာင္ႏိုင္ၾကေတာ့။ “ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕သစ္ဘက္ေတြကို အားထားေနရတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲဇာတ္ကလည္း ၾကည့္မယ့္သူနည္းသြားၿပီ” ဟု ဇာတ္သဘင္သက္ ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္ရွိသည့္ ပိုးခ်စ္ဇာတ္ အေထြေထြတာ၀န္ခံ ဦးေလးဇင္က ေျပာသည္။

မိုးမခ်ဳပ္ အိပ္ေရးမပ်က္ အၿငိမ့္ပဲြ၊ ဇာတ္ပြဲအစားထိုး ျခင္းလံုးသ႐ုပ္ျပပဲြေတြကိုေတာ့ ၿမိဳ႕ေနလူထုက အားေပးမႈရွိသည္။ “ဆုေငြေတြလည္း ခ်ၾကတယ္။ သူတို႔လည္း လိုက္ခတ္လာၾကတယ္။ ဘုရားႀကီး ျခင္းအလွခတ္ၿပိဳင္ပဲြမွာေတာင္ သူတို႔အဖဲြ႕ေတြ ပါလာၾကၿပီ။ တ႐ုတ္ျပည္ကိုလည္း အလွျပလိုက္ခတ္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့ဖူးတယ္” ဟု ျခင္းလံုးသ႐ုပ္ေဖာ္ကစားသည့္ အဖဲြ႕တည္ေထာင္ထားေသာ ဦးေက်ာ္သန္းက ေျပာသည္။

အားကစားကို စိတ္ပါ၀င္စားမႈရွိသည့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေပၚ ေနထိုင္သူမ်ားအတြက္ အဆင့္ျမင့္ကိရိယာမ်ားကို အသံုးျပဳထားသည့္ အားကစားခန္းမေတြ အလွ်ဳိလွ်ဳိ ေပၚထြက္လာသည္ကလည္း ေခတ္သစ္မႏၲေလး၏ ပံုရိပ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕တြင္းရွိ လမ္းေလွ်ာက္ အားကစားျပဳလုပ္ရန္ေကာင္းေသာ မႏၲေလးနန္းၿမိဳ႕က်ံဳး၀န္းက်င္က သူတို႔အတြက္ အဆင္ေျပ ဆံုးေနရာျဖစ္လာသည္။ ထိုက္က်ိႏွင့္ ၀ူ႐ွဴးကစားရင္း နံနက္ခင္းတိုင္း ၿမိဳ႕ေနလူထုႏွင့္ မႏၲေလးက်ံဳးႀကီး ဆံုစည္းျဖစ္ေနၾကသည္။ ၀ူ႐ွဴးႏွင့္ ထိုက္က်ိကစားသူ ၿမိဳ႕ေနလူထုႏွင့္ မႏၲေလးက်ံဳးႀကီးက ခဲြ၍မရေတာ့။ “နံနက္ခင္းတိုင္း က်ံဳးေဘးမွာ ၀ူ႐ွဴးေတြ၊ ထိုက္က်ိေတြ အဖဲြ႕လိုက္ စုေပါင္းကစားေနၾကတာ ေတြ႕ဖူးတယ္။ ၿမိဳ႕သစ္ ၆၂ လမ္းမွာလည္း လုပ္လာၾကၿပီ” ဟု မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးေအာင္ေဆြက ဆိုသည္။

မႏၲေလးက်ံဳး၀န္းက်င္တြင္ စုေပါင္းအားကစားလုပ္ေနၾကသလို မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္သည့္ ေဒသခံမ်ားကလည္း ေနာင္ေရွ႕ေရးေမွ်ာ္ေတြးကာ တ႐ုတ္ဘံုေက်ာင္းမ်ားသို႔ အတူတကြ သြားေရာက္ပညာသင္ၾကားေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ “တခ်ဳိ႕က ဒီမွာ ဆရာေတာင္ ျပန္ျဖစ္ကုန္ၿပီ” ဟု တ႐ုတ္ဘံုေက်ာင္း ၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ဆိုသည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြင္းမွာေတာ့ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ သာယာေရးေကာ္မတီမွ လူျမင္ကြင္းမ်ားတြင္ တပ္ဆင္ထားသည့္ ဆိုင္းဘုတ္မ်ား၌ ျမန္မာစာႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာသံုး အဂၤလိပ္စာမွလဲြ၍ လူအမ်ားနားမလည္သည့္ အျခားဘာသာစကားမ်ား အသံုးမျပဳရန္ ေမတၱာရပ္ခံ ျဖဳတ္သိမ္းေစခဲ့သည္။ ထို႔အတြက္ေတာ့ လုပ္ငန္းရွင္အခ်ဳိ႕ အခက္အခဲျဖစ္ေစခဲ့သည္။ အမ်ားဆံုး ဆက္ဆံေနရသူမ်ား ဖတ္႐ႈနားလည္ေစရန္ တ႐ုတ္စာျဖင့္ ေရးထိုးထားေသာ ဆိုင္းဘုတ္မ်ား ျဖဳတ္သိမ္းေပးခဲ့ရသည္။ ယခုအခ်ိန္ထိ စည္ပင္သာယာက တားျမစ္ထားေသာ္လည္း တပ္ဆင္အသံုးျပဳေနသူအခ်ဳိ႕ ရွိေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ “တ႐ုတ္စာမထည့္ထားေတာ့ အခက္အခဲရွိတယ္” ဟု ေလယာဥ္လက္မွတ္အေရာင္းဆိုင္ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ဆိုသည္။

ဆိုင္ျပင္ပက ဆိုင္းဘုတ္ကိစၥအျပင္ ဆိုင္အတြင္း ၀န္ေဆာင္မႈကိစၥမ်ားကလည္း ရွိေနေသးသည္။မႏၲေလးၿမိဳ႕ရွိ အင္တာနက္ဆိုင္မ်ားအတြက္ ရပ္တည္ဖို႔ လြယ္ကူ ေစမည့္ နည္းလမ္းတစ္ခုမွာ အင္ တာနက္လိုင္းေကာင္းရန္အျပင္ ခ်က္တင္ေဆာ့ဖ္၀ဲတစ္ခုျဖစ္သည့္ Chinese QQ အက္ပလီေကးရွင္းႏွင့္ တ႐ုတ္စာ႐ိုက္စနစ္ျဖစ္သည့္ Pyin Yin Keyboard ႏွင့္ Sogo Font တို႔ကို ကြန္ပ်ဴတာမ်ားအတြင္း ထည့္သြင္းထားရန္ပင္ျဖစ္သည္။
ထိုသို႔သာ ထည့္ထားပါက စီးပြားလာဘ္ရႊင္ဂါထာမ်ားပင္ ရြတ္ရန္မလိုေတာ့ပါ။ “မႏၲေလးက ဆိုင္ေတြအတြက္ အဲဒီေဆာ့ဖ္၀ဲနဲ႔ အက္ပလီေကးရွင္းေတြက မရွိမျဖစ္ပဲ” ဟု အင္တာနက္ဆိုင္၀န္ထမ္း တစ္ဦးျဖစ္သူ ကိုေအာင္က ဆိုသည္။ မႏၲေလးၿမိဳ႕ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုျဖစ္လာသည့္ KTV ကာရာအိုေကဆိုင္မ်ားတြင္လည္း တ႐ုတ္သီခ်င္းမ်ားထည့္မထားသည့္ ဆိုင္အတြက္ ေစ်းကြက္ေနရာ က်ဥ္းသည္ဟု ဆိုင္တာ၀န္ခံအခ်ဳိ႕က ဆို သည္။
“ဆိုင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မရွိမျဖစ္ ထည့္ထားရတယ္” ဟုဆိုင္၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ေျပာသည္။
မ်က္ရစ္မပါေသာ မႏၲေလးၿမိဳ႕က ပ်ဴိျဖဴေခ်ာမ်ားအတြက္ အိုင္းလိုင္နာက အသံုး၀င္ဆံုးျဖစ္လာသည္။ ပါးနီႀကိဳက္သည့္ သူမတို႔အတြက္ နဂိုရဲၿပီးသား မ်က္ႏွာေၾကာင့္ အေရာင္မပါသည့္ ပါးနီကို ပုိမိုသံုးစြဲလာသည္။ မႏၲေလးၿမိဳ႕၏ ပူျပင္းလွသည့္ ေနေရာင္ကုိ အန္တုၿပီး စီးပြားရွာေနသူတို႔အတြက္ ရည္ရြယ္ကာ Skin Care လုပ္ရန္ ျဗဴတီစလြန္းေတြက မႈိလိုေပါက္ကာ ေပၚထြက္လာသည္။ မ်က္ႏွာတစ္ခါ ေပါင္းတင္ က်ပ္ႏွစ္ေသာင္း၊ သံုးေသာင္း၊ Skin Care တစ္စံု က်ပ္ခုနစ္သိန္း၊ ရွစ္သိန္းသည္ ၎တုိ႔အတြက္ မေျပာပေလာက္ဟု ျဗဴတီစလြန္း ဆုိင္ရွင္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ အလွအပပစၥည္း ေရာင္းခ်ေနသူ အခ်ိဳ႕က ဆုိသည္။ အသားအေရစုိျပည္လွပေအာင္ သစ္သီးသီးႏွံေတြ စားသံုးေလ့ရွိ ၾကသည့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေန လူတန္းစားမ်ားအတြက္ အသီးအႏွံဆုိင္ေလးေတြက အၿပိဳင္အဆိုင္ ေပၚထြက္လာသည္။ သစ္သီးမ်ိဳးစံု ႀကိဳက္တတ္ၾကသည့္အတြက္ အဖိုးတန္သစ္သီးေတြက ဆုိင္ေတြမွာ ေနရာ၀င္ယူလာသည္။ တစ္ပိႆာလွ်င္ က်ပ္ တစ္ေသာင္းငါးေထာင္ခန္႔ရိွသည့္ ယိုးဒယား စပ်စ္သီးမ်ား၊ တစ္လံုးလွ်င္ က်ပ္ ၁၈၀၀ ၀န္းက်င္ရွိသည့္ နဂါးေမာက္သီးမ်ား၊ တစ္လံုး က်ပ္ ၂၅၀၀ ခန္႔ရွိသည့္ ကၽြဲေကာသီးမ်ားကို သစ္သီးဆုိင္ေတြက ရဲရဲ၀င့္၀င့္ တင္ႏုိင္လာၾကသည္။ “ျမန္မာေတြကေတာ့ အခါႀကီးရက္ႀကီး သစ္သီးကိုးမ်ိဳးတင္တဲ့ အခါမ်ိဳးဆုိရင္ ေရာင္းရတယ္။ ပံုမွန္ရက္မ်ိဳးကေတာ့ ေစ်းအရမ္းႀကီးတဲ့ အသီးေတြ သိပ္မ၀ယ္ၾကဘူး””ဟု လမ္း ၈၀ တြင္ သစ္သီးေရာင္းခ်ေနသည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေျပာသည္။

သစ္သီးတင္မဟုတ္၊ အျခားစားေသာက္မႈမ်ားလည္း မသိမသာေျပာင္းလဲလာသည္မွာ မႏၲေလး၏ ပံုရိပ္သစ္မ်ားျဖစ္သည္။ မုန္႔တီ၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ထမင္းသုပ္၊ မုန္႔သုိင္းၿခဳံအစရွိသည့္ ျမန္မာမုန္႔မ်ိဳးစံု ေရာင္းခ်ေနသည့္ ေစ်းခ်ိဳေတာ္ညေစ်းတန္းထက္ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ၊ အကင္စံု၊ မာလာဟင္းႏွင့္ တ႐ုတ္အစားအစာတြဲဖက္ၿပီး မ်ဳိးစံုေရာင္းခ်ေနသည့္ ၇၆ လမ္း ညေစ်းတန္းက ပိုမိုအေရာင္းအ၀ယ္ ျဖစ္လာသည္။ မုန္႔မ်ဳိးစံုတဲြဖက္ေရာင္းခ်သည့္ မႏၲေလးလက္ဖက္ရည္ဆုိင္မ်ားတြင္ မႏၲေလးမုန္႔တီႏွင့္ အေၾကာ္စံုထက္ ရွမ္းေခါက္ဆြဲႏွင့္ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္က မေရာင္းမျဖစ္ေရာင္းခ်ေနရသည့္ မႏၲေလး အစားအေသာက္ျဖစ္လာသည္ဟု ဆုိင္ရွင္အခ်ိဳ႕က ဆုိသည္။

ယခင္ႏွစ္ပုိင္းက မဟာျမတ္မုနိဘုရား၀န္းက်င္ရွိ ေက်ာက္ဆစ္တန္းတြင္ ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား၊ ဦးတီပြား႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား သူ႔ဆုိင္ကုိယ့္ဆုိင္ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ ထုလုပ္ေပးခဲ့ရသည္ဟု မဟာျမတ္မုနိဘုရားႀကီးမွ အမွတ္တရအေရာင္းဆိုင္ရွင္တစ္ဦးက ဆိုသည္။ အခုေတာ့ အခ်ိန္ယူ ထုလုပ္ရသည့္ ေက်ာက္ဆစ္႐ုပ္ပြားေတာ္ကုိ ေစာင့္ရန္မလုိေတာ့။ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံမွ ၀င္ေရာက္လာသည့္ ေစ်းႏႈန္း က်ပ္တစ္ဆယ့္ငါးသိန္း၀န္းက်င္အထိရွိေသာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား၊ ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား၊ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံလုပ္ ေႂကြပန္းအိုးႀကီးမ်ား၊ တ႐ုတ္စစ္သူႀကီးအ႐ုပ္မ်ား၊ တ႐ုတ္နတ္႐ုပ္မ်ား ေရာင္းခ်ေပးေနသည့္ဆိုင္မ်ား ေပၚထြက္လာၿပီျဖစ္သည္။

မႏၲေလးသည္ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ေျပာင္းလဲလာၿပီဟု မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံ အခ်ိဳ႕က သံုးသပ္သည္။ မနည္းႀကံ႕ႀကံ႕ခံေနရတယ္ဟုလည္း မႏၲေလးသား စာေရးဆရာဆူးငွက္က ေျပာသည္။ မႏၲေလးသည္ တကယ္ေတာ့ မႏၲေလးပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ေရးသားသူ-ညီညီေဇာ္ --- 7Day News Journal